Δευτέρα, 21 Μαΐου 2018

Φιλτάτη μου Θεσσαλονίκη


Θεσσαλονίκη – Τραπεζούντα αδελφές πόλεις
Είδαν σην Θεσσαλονίκην τ’εμέτερον το αδελφοπαίδ, δέκα χρόνια επέμνεν σην φυλακήν άμον ο Παναγούλης και άλλα παιδία, εταράεν ο νούς ατούν και εθέλεσαν να κρούγνε τον Δήμαρχον.
Δήμαρχε την αλληλεγγύη μου.
Εξωελλαδικοί και εξωποντιακοί
κεμαλοναζί μισελληνικοί  μηχανισμοί το έκαναν.
Ιστορικά η Θεσσαλονίκη και η Τραπεζούντα ήταν αδελφές πόλεις και θα ξαναγίνουν.
                                                   Μιχάλης Χαραλαμπίδης

Meine liebste Thessaloniki
Thessaloniki und Trapezunta sind schwesterliche Städte
Man hat in Thessaloniki meinen brüderlichen Sohn gesehen, zehn Jahre lang war er im Gefängnis wie Panagoulis und andere Söhne, ihr Verstand war aufgewühlt und sie wollten den Bürgermeister schlagen.
Herr Bürgermeister wir sind solidarisch.
Es waren nicht-griechische, nicht-pontische, griechenfeindliche Kemalonazi-Mechanismen die es getan haben.
Historisch gesehen waren die Städte Thessaloniki und Trapezunta Schwesterstädte und sie werden es wieder sein.
Michalis Charalambidis


Benim sevgili Selanik’im
Selanik ve Trabzon kardeş şehirlerlerdir.
Orda, Selanik’teydi on yıl hapislerde yatmış kardeşim, tıpkı Panagoulis ve diğer oğulları gibiydi. Üzdüler bizi ve belediye başkanına saldırıp provokasyon yarattılar.
Sayın Başkan, yanındayız.
Bunu yapanlar ne Helen’dir, ne de Pontoslu. Bu iş Helen düşmanı Kemalist faşist çetelerin işidir.
Tarihsel olarak Selanik ve Trabzon şehirleri kardeş şehirlerdi ve kardeş olarak yaşayacaktır.
Mihalis Haralambidis

ΜΝΗΜΗ ΟΔΥΣΣΕΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ – ΘΕΟΧΑΡΗ ΚΕΣΙΔΗ


                                                      ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ
                                                  ( μιλώντας στην Μόσχα)
                     ΜΝΗΜΗ ΟΔΥΣΣΕΑ  ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ – ΘΕΟΧΑΡΗ ΚΕΣΙΔΗ

Τις τελευταίες  δεκαετίες ο ποντιακός ελληνισμός είχε ένα ιστορικό ραντεβού στην ιστορία. Οι Πόντιοι όμως δεν ήταν στην θέση τους. Δεν ήταν στο ραντεβού.
Ήταν όμως μαζί μου παρ’ όλες τις πιέσεις που δέχθηκαν δύο μεγάλοι πνευματικοί άνθρωποι. Δύο μεγάλοι Έλληνες.
Ο Οδυσσέας Δημητριάδης και ο Θεοχάρης Κεσίδης.
Ήθελα από εδώ σήμερα να τους τιμήσω αναφερόμενους σε αυτούς.
Λόγω καταγωγής και λόγω παιδείας. Μουσικής και φιλοσοφίας, ήταν με τις Μούσες. Ήταν με την Πόλη, την Πατρίδα. Τους διέκρινε η αγάπη τους για τον Πόντο, για την Ελλάδα. L΄amore per Ponto, per la Ellade. Η αγάπη για τον Πόντο, την Ελλάδα, θα έλεγε ο Διονύσιος Σολωμός.
Αιωνία η μνήμη τους.